Roy Larner

Ο “χουλιγκάνος” Roy Larner δεν κάθησε στα αυγά του στη θέα των τζιχαντιστών που μακέλευαν το Λονδίνο. Όρμησε πάνω τους με θάρρος και αυταπάρνηση, αναβιώνοντας το ηρωϊκό πνεύμα των ιπποτών-υπηρετών του έθνους.

Ίσως μάλιστα να κατόρθωσε να έσωσε την ζωή κάποιων. Αυτή την στιγμή, ο γνωστός οπαδός της Millwall, βρίσκεται στην εντατική, έχοντας χάσει τα δύο δάχτυλα του χεριού του και φέροντας μαχαιριές στον λαιμό, στο κεφάλι, στο στήθος και στον τετρακέφαλο, χτύπημα που αν είχε χτυπήσει μισό χιλιοστό δίπλα θα είχε κόψει την κεντρική αρτηρία κόβοντας το νήμα της ζωής του.

Ο Ρόυ ήταν όμως σκληρό καρύδι για τα μούτρα των τζιχαντιστών -ένας παράταιρος με τους καιρούς μας σκληροτράχηλος που δεν θέλησε να πέσει χωρίς μάχη. Ένας Ήρωας, που δεν θα τιμηθεί, διότι θα πρυτανεύσει η πολιτική ορθότητα, που θέλει αρκουδάκια, ζεσουί-σαρλί και πρέυ φορ τάδε. Ο Ρόυ δεν προσεύχεται αυτιστικά σε δημόσια θέα διατυμπανίζοντας την δυτική εντροπία. Ο Ρόυ έχει ρίζες βαθιες στο αγγλικό χώμα. Ο Ρόυ ήταν ο αρχετυπικός μπρεξιτήερ, δεν είναι ο στερεοτυπικός δυτικός “φλώρος”.

Στο πρόσωπο του αποκρυσταλλώνεται η βαθιά ιθαγενής βρετανική ψυχή του Τζον Μπουλ, που προυπάρχει ήδη της σαξονικής κατάκτησης. Έχει διαγράψει ένδοξη ιστορία, από τα γενοφάσκια επάνω στο άρμα της Βοαδικείας όταν ισοπέδωνε το Καμολοδούνο κληρονομώντας την πυγμή ενός Μεγάλου Κωνσταντίνου που μετέτρεψε σε Υπερπόντια Αυτοκρατορία. Ο Ρόυ είναι το πιστό, δυναμικό μπουλντόγκ -υπάκουος μόνο σε έναν αφέντη: τον πορφυρό Σταυρό του Αγίου Γεωργίου.

Ένας Ήρωας του λαού απευθείας από την αρένα των κερκίδων, ένας ήρωας που όλοι κάποτε ζητήσαμε να δούμε στη φυλακή. Ίσως διότι μας θυμίζει τον ΑΝΔΡΑ που δεν βλέπουμε συχνά στον καθρέφτη μας.

George Makris

Comments

comments

Check Also

Νορβηγία: barnevernet

Συμβαίνει συχνά στα φόρουμ, όταν ερχόμαστε σε αντιπαράθεση με άτομα που έχουν διαφορετική ιδεολογία από …

Αριστερός θα πει #38473

Να μην σέβεσαι το κόσμο που υπάρχει γύρω σου. Να θεωρείς το κόσμο που εντελώς …