Μεταπολιτευτική δικτατορία

Προτού αναλύσουμε το θέμα “χούντα” είναι καλό να αναλύσουμε το τι είναι τελικά αυτό που όλοι ονομάζουν “δημοκρατία”

Η μοντέρνα δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα που το μόνο πράγμα που χρειάζεται για να λειτουργήσει είναι το χρήμα, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια άχρηστη- μόνιμη δαπάνη. Αυτό που βλέπετε εσείς κάθε μέρα μπροστά σας είναι μόνο η θεατρική παράσταση, για να ανέβει το έργο στην πολιτική σκηνή τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά…

Ένας πολίτης που θέλει να έχει πιθανότητες να εκλεγεί πρώτα πρώτα πρέπει να ιδρύσει έναν φορέα που θα έχει μια έδρα, θα χρειαστεί πολιτικά γραφεία, θα χρειαστεί προσωπικό, θα χρειαστεί στελέχη, θα χρειαστεί μπλόγκερς, γραφίστες, τυπογράφους, αφισοκολλητές, δημοσιογράφους, νομικούς, τεχνοκράτες, οικονομολόγους, λογογράφους, στατιστικολόγους, χειροκροτητές, αίθουσες εκδηλώσεων… Θα χρειαστεί διασυνδέσεις, θα χρειαστεί ταξίδια, έξοδα παράστασης, έξοδα μετακίνησης, έξοδα διαμονής και σίτισης για γραμματείς και φαρισαίους… Χρειάζεται στην ξεφτίλα μια εφημερίδα πανελλαδικής κυκλοφορίας που θα πουλάει όμως 50 φύλλα και αν… Αυτά μαζί με τα ενοίκια, φώτα, νερά τηλέφωνα κλπ. Είναι μόνο αυτό που λέμε πάγια έξοδα.

Από κει και πέρα ΠΙΘΑΝΟ να χρειαστεί την ”βοήθεια” διαφόρων όπως ας πούμε ορισμένων επιφανών δημοσιογράφων (Λέω εγώ τώρα)… Μπορεί να χρειαστεί πολλά πράγματα, που δεν νομίζω ότι χρίζουν ανάλυσης. Άλλοι πρέπει να σε μάθουν και άλλοι να σε ξεχάσουν…

Όλα αυτά πριν τις πρώτες εκλογές. Μετά χρειάζεται κομματικό στρατό, ασφάλεια, τοπικές οργανώσεις, τρολς, συμβούλους, καινούρια γραφεία, στελέχη κλπ. Τοπικούς παράγοντες, συνδικαλιστικό κίνημα και κάμποσα άλλα που τώρα μου διαφεύγουν.

Όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει κάποιος “το σπορ” είναι υπερβολικά ακριβό, έτσι ώστε να μην θεωρηθεί επένδυση ακόμα και σε περίπτωση που ξεκινήσει με τις καλύτερες των προθέσεων.

Ξεπερνώντας όλα τα παραπάνω, ερχόμαστε στην δημοκρατική διακυβέρνηση. Μια κυβέρνηση για να είναι δημοκρατική, πρέπει να εκφράζει την λαϊκή βούληση… Η βούληση ξέρετε είναι κακό πράγμα, ειδικά όταν μιλάμε για την βούληση ενός λαού στερημένου και με συμπλέγματα.

Η δημοκρατία είναι το μοναδικό πολίτευμα που τις αποφάσεις τις παίρνουν οι πολιτικοί και την ευθύνη την έχει ο λαός. Ένας λαός χωρίς υπόβαθρο που το μόνο που ξέρει είναι να θέλει. Δεν το λέω υποτιμητικά για τον δικό μας τον λαό, έτσι είναι όλοι οι λαοί… Αυτή είναι η ψυχολογία της μάζας και είναι απόλυτα λογικό. Δεν μπορείς να πεις στον μισθωτό γιατί θέλει μεγαλύτερο μισθό, ούτε στον συνταξιούχο γιατί θέλει μεγαλύτερη σύνταξη και σαφέστατα δεν μπορείς να πεις “μαζί τα φάγαμε”. Εγώ δεν ξέρω κανέναν που να τον ρωτήσουν αν θέλει αύξηση και να πει όχι…

Η δουλειά της μάζας είναι να θέλει. Δουλειά του ηγέτη όμως είναι να κρίνει. Η λαϊκή βούληση ουδέποτε ταυτίζεται με το λαϊκό συμφέρον. Από τη στιγμή που ένα πολίτευμα εκφράζει την βούληση και όχι το συμφέρον το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο.

Η δημοκρατία σαν πολίτευμα έχει αποτύχει και έχει πάψει να εφαρμόζεται από την αρχαιότητα, αυτό που έχουμε σήμερα δεν έχει καμία σχέση με αυτό.  Έχουμε ένα μπάσταρδο πολίτευμα που συνδυάζει όλα τα αρνητικά όλων των πολιτευμάτων…

Είναι αρκετά σοσιαλιστική χωρίς όμως να παρέχει τροφή και στέγη σε όλους, είναι αρκετά φιλελεύθερη αλλά με κρατικό παρεμβατισμό, είναι αρκετά αυταρχική και απόλυτη αλλά χωρίς να παρέχει προστασία…

Είναι ένα τίποτα!

Είναι μόνο μερικοί ανεύθυνοι, χαρτογιακάδες που τους “δίδαξαν” πώς να κυβερνούν, έχουν κάνει έναν πλανήτη σαν τα μούτρα τους και ευθύνη δεν φέρει κανένας. Ένα μάτσο κολεγιόπαιδα που διαχειρίζονται ανθρώπινες ζωές, χωρίς κανένα τίμημα για τις πράξεις τους.

Δεν είναι ότι δεν θα ήθελαν να είναι δικτάτορες… Είναι που δεν έχουν τα παντελόνια να το κάνουν. Ξέρουν ότι το τέλος ενός κακού δικτάτορα είναι η κρεμάλα, ενώ το τέλος ενός κακού πολιτικού είναι οι εκλογές, έχοντας πρώτα εξασφαλίσει το μέλλον τους.

Οι δικοί μας “δικτάτορες” δε ήταν τόσο κακοί που δεν βρέθηκε καν το λαϊκό έρεισμα για την εκτέλεση τους. Τους καταδίκασαν με αναδρομικούς νόμους, για εγκλήματα που ουδέποτε διέπραξαν, για να στηρίξουν την επιχειρηματολογία τους και να φτιάξουν αυτό που έχουμε σήμερα. Οι απριλιανοί αφού έσωσαν την χώρα από τον κομμουνισμό, θυσιάστηκαν στον βωμό της “δημοκρατίας” επειδή έτσι ήθελαν οι “σύμμαχοι” μας.

Περιγράφοντας την δικτατορία σαν όρο, δύο λέξεις μου έρχονται στο μυαλό. Ρεαλισμός και ηγεσία… Ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος για να ζει ελεύθερος, γι αυτό και έχει δημιουργήσει τόσα εκατομμύρια νόμους για να στερηθεί την ελευθερία του. Η ανθρώπινη φύση ανεξέλεγκτη οδηγείται από τα ένστικτα της, αντιστρέφει την εξέλιξη και καταλήγει πάλι στη  πρωτόγονη μορφή της.

Αυτό που ονομάζουμε πολιτισμό δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σύνολο κανόνων που μας στερούν την ελευθερία και αυτό που ονομάζουμε πρόοδος προήλθε μέσα από ανελεύθερα καθεστώτα.

Οι λαοί έχουν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν, όταν χρειάζεται να ανατρέψουν. Εκεί φαίνεται η λαϊκή εξουσία… Η εξουσία κατακτάται δεν δωρίζεται. Επίσης η εξουσία κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Αυτό που ήρθε μετά την πτώση της “χούντας” είναι αυτό που ζούμε σήμερα… Χαλάρωσε κ απόλαυσε το!

Τουλάχιστον μπορούμε να διασκεδάζουμε διαβάζοντας ελεύθερα ριζοσπάστη… Να βλέπουμε και τίποτα νέα προγράμματα της Eurobank μην είμαστε ανενημέρωτοι…

ΖΗΤΩ  Η ΕΛΛΑΔΑ

ΖΗΤΩ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ

ΖΗΤΩ Η 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Comments

comments

Check Also

Ξενοφοβία και ρατσισμός ένα καινούριο παραμύθι

Ζούμε τον υπέρτατο παραλογισμό, είναι πραγματικά απίστευτο το πόσο χειραγωγήσιμες είναι οι ανθρώπινες συνειδήσεις. Με …

Ο Ελληνικός λαός υφίσταται πολιτικό bullying.

Η συνταγή αυτή ξεκίνησε με το περίφημο «μαζί τα φάγαμε» του Πάγκαλου και η δόση …