Η ακέφαλη δεξιά

Σε μια χώρα που κυβερνά η έσχατη μορφή δημαγωγικής αριστεράς, την ώρα που η εγκληματικότητα χτυπάει ταβάνι, οι λαθρομετανάστες έχουν κατακλίσει την χώρα και που ο κοινωνικός μαρξισμός έχει μολύνει κάθε κύτταρο του πολιτεύματος, η δεξιά κείτεται ακέφαλη, καταρρακωμένη και ανίκανη να πραγματοποιήσει έστω και μια υποτυπωδώς  αξιοπρεπή συγκέντρωση.

Αυτό που συνέβη χτες στο Σύνταγμα είναι ο ορισμός της απόλυτης ξεφτίλας… Δύο χρόνια μνημονιακό Σύριζα, με κάπιταλ κοντρόλς, με μειωμένους μισθούς και συντάξεις, με χαράτσια, με φράχτες στα σύνορα, με τους Τούρκους να κάνουν βόλτες στο Αιγαίο πότε σαν λαθροδιακινητές- δουλέμποροι και πότε σαν καταπατητές… Και οργανώθηκε μια συγκέντρωση κατά και δεν πήγαν ούτε 100 άτομα.

Γιατί δεν πήγαν όμως;

Γιατί η δεξιά Νέα Δημοκρατία που ήταν και ο άτυπος διοργανωτής έχει δηλώσει πλήρη υποταγή στην ΕΕ, έχει συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ και έχει ποινικοποιήσει την δεξιά ρητορική, γιατί ο δεξιός Καμμένος είναι υποχείριο του Τσίπρα, γιατί ο Τζήμερος στέλνει επιστολές στην “εξοχοτάτη” Μέρκελ, γιατί η Νέα Δεξιά είναι Καραμανλική, γιατί η Χρυσή Αυγή ακροβατεί ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον και γιατί ο καθένας στήνει το μαγαζάκι του με στόχο μια κομματική επιχορήγηση και μερικές βουλευτικές καρέκλες.

Καμία επαφή με τον κόσμο και τα προβλήματα του… Ο καθένας την έχει δει ηγέτης έχει βρει και καμιά πενηνταριά κόλακες και άλλους τόσους συνεργάτες και συμβούλους και το παίζει παράγοντας.

Αυτό που ζητάει είναι η ψήφος και τίποτα άλλο… Ο Μητσοτάκης δεν έχει ιδέα ότι σε αυτή τη χώρα υπάρχουν και φτωχοί Έλληνες, Ο Καμμένος παίζει τον Ράμπο στα γεράματα, Ο Φαήλος χτες κατάλαβε ότι υπάρχει πρόβλημα στα Εξάρχεια, ο Μιχαλολιάκος περιμένει την αυτοδυναμία και όλοι οι άλλοι κάνουν αντιπολίτευση στους προηγούμενους.

Ο κόσμος είναι μόνος του και δεν ξέρει πως ν αντιδράσει. Έχει χάσει κάθε ελπίδα και το σημαντικότερο δεν υπάρχει κοινός στόχος. Δεν υπάρχει ο ηγέτης που θα ενώσει τον λαό γιατί απλούστατα είναι όλοι χαβαλέδες και ψάχνουν να βρουν τι τους χωρίζει για να έχουν λόγο ύπαρξης.

Η κοινωνία βράζει και δεν την αφουγκράζεται κανένας. Όλοι την κοιτούν αφ υψηλού ο καθένας από το δικό του θεωρείο και καταστρώνουν σχέδια για το καλό της, αλλά κανένας κερατάς δεν ενδιαφέρεται να μάθει ποιο είναι στ αλήθεια το πρόβλημα…

Είναι όλοι δικοί μας και όμως τόσο ξένοι, που αμφιβάλουμε αν ποτέ τους γνωρίσαμε, είναι όλοι τόσο οικείοι και όμως τόσο απρόσωποι που αναρωτιόμαστε ποιον εκφράζουν και είναι όλοι τόσο νοήμονες και όμως τόσο καινοί που φοβόμαστε να τους πλησιάσουμε.

Ίσως αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να σπάσουμε τα δεσμά, να ξεχάσουμε από πού προερχόμαστε, να γυρίσουμε τις πλάτες σε αυτούς που πληρώνουμε για να μας δουλεύουν και να δράσουμε μόνοι μας.

Δεν χρειάζεται κεντρική οργάνωση, μόνο διάθεση, αυταπάρνηση και αλληλεγγύη. Είμαστε μόνοι και είναι όλοι τους… Πάρε το απόφαση, πιάσε το χέρι μου και πάμε να τους ρίξουμε.

Δεν υπάρχει άλλος. Μόνο εσύ κ εγώ… Χωρίς ονόματα και χωρίς συστάσεις. Όταν χρειαστεί θα σε γνωρίσω!!!

Comments

comments

Check Also

Μεταπολιτευτική δικτατορία

Προτού αναλύσουμε το θέμα “χούντα” είναι καλό να αναλύσουμε το τι είναι τελικά αυτό που …

Ξενοφοβία και ρατσισμός ένα καινούριο παραμύθι

Ζούμε τον υπέρτατο παραλογισμό, είναι πραγματικά απίστευτο το πόσο χειραγωγήσιμες είναι οι ανθρώπινες συνειδήσεις. Με …